Ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων σε γυναίκες και άνδρες - αιτίες, συμπτώματα και θεραπεία

Μία από τις πιο κοινές και επικίνδυνες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις είναι ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων ή HPV: μπορεί να προκαλέσει κονδυλώματα, διάφορες ασθένειες και καρκίνο των γεννητικών οργάνων. Αυτή η μόλυνση μεταδίδεται με πολλούς τρόπους, παίρνει πολλές μορφές και απειλεί όλα τα σεξουαλικά ενεργά άτομα. Πώς να προστατεύσετε τον εαυτό σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα από μόλυνση, τι να κάνετε εάν εντοπιστεί ιός και πώς να θεραπεύσετε τα θηλώματα - προσπαθούμε να το καταλάβουμε.

Τι είναι ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων;

Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι μια τεράστια ομάδα ιών που περιλαμβάνει 27 είδη και περίπου 500 στελέχη (τύπους). Τα περισσότερα από αυτά δεν οδηγούν σε παθολογίες στον ανθρώπινο οργανισμό, παραμένουν απαρατήρητα και χωρίς επιπλοκές, αλλά ορισμένοι τύποι είναι δυνητικά επικίνδυνοι. Μπορούν να προκαλέσουν διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της ογκολογίας, των αναπαραγωγικών διαταραχών και του HIV.

Γιατί είναι επικίνδυνο;

Οι ιοί των θηλωμάτων υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Δόθηκε προσοχή στο πρόβλημα της εις βάθος θεραπείας της νόσου μόνο όταν αποδείχθηκε ότι η μακροχρόνια λοίμωξη από HPV στις γυναίκες προκαλεί την ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αυτή είναι πλέον η πιο συχνή επιπλοκή. Σε άλλες περιπτώσεις παρατηρούνται κονδυλώματα και εξασθενημένη ανοσία. Οι κακοήθεις όγκοι περιλαμβάνουν καρκίνο του αιδοίου, του πέους και του πρωκτού. Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι επικίνδυνος όχι μόνο για το αναπαραγωγικό σύστημα: μπορεί να προκαλέσει καρκίνο της κεφαλής, των πνευμόνων και του λαιμού, καθώς και βλάβη στους βλεννογόνους.

Ιός θηλώματος και εγκυμοσύνη

Η αλληλεπίδραση μεταξύ του ιού των θηλωμάτων και της εγκυμοσύνης πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς από γιατρό: η ασθένεια μπορεί να μεταδοθεί σε ένα παιδί μόνο εάν υπάρχουν θηλώματα στον κόλπο. Η ενδομήτρια επαφή δεν ενέχει κανένα κίνδυνο. Σε αυτή την περίπτωση, το παιδί παθαίνει είτε μόλυνση των γεννητικών οργάνων είτε της αναπνευστικής οδού. Εάν μια γυναίκα έχει μολυνθεί από έναν από τους επικίνδυνους ιούς τύπου 16 ή 18, που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συνιστάται καισαρική τομή. Η αφαίρεση των θηλωμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι δυνατή.

Συμπτώματα HPV

Σε πολλές περιπτώσεις, το ιικό θηλώμα είναι ασυμπτωματικό, δεν εμφανίζεται εξωτερικά και εξαφανίζεται από μόνο του μετά από λίγο. Η σοβαρότητα εξαρτάται από τον τύπο του ιού και τα χαρακτηριστικά του. Οι άνθρωποι ανακαλύπτουν ένα πρόβλημα όταν εμφανίζονται θηλώματα στο σώμα - μικρά κονδυλώματα σε σχήμα κώνου που θεωρούνται συμπτώματα του HPV. Σχεδόν πάντα, όταν το σώμα είναι μολυσμένο, μπορεί κανείς να παρατηρήσει μείωση της ανοσίας, μείωση των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος και αυξημένη ευαισθησία σε κρυολογήματα και μολυσματικές ασθένειες.

Στις γυναίκες

Ο HPV εκδηλώνεται στις γυναίκες με τη μορφή κονδυλωμάτων - μικρών μυτερών ή επίπεδων σχηματισμών σώματος στο εσωτερικό του κόλπου και στα μικρά χείλη. Μεμονωμένα ή πολλαπλά κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη του σώματος: άκρα, κεφάλι, λαιμό. Συνήθως είναι ανώδυνα, μικρά και προκαλούν περισσότερα ψυχολογικά και αισθητικά προβλήματα.

Στους άνδρες

Στους άνδρες, τα θηλώματα εμφανίζονται στα πέλματα, τα χέρια, το πρόσωπο και το κεφάλι. Όταν μολυνθεί από έναν επικίνδυνο ιό, είναι δυνατή η βλατίτιδα του πέους και των όρχεων: πρόκειται για κίτρινα ή ροζ θηλώματα που προεξέχουν ελαφρώς πάνω από το δέρμα. Ένα άλλο δυσάρεστο σύμπτωμα του HPV στους άνδρες είναι η νόσος του Bowen: κόκκινοι σχηματισμοί που μοιάζουν με πλάκα, αυξήσεις στη βαλάνο.

Αιτίες θηλωμάτων

Η παθογένεια της μόλυνσης μπορεί να θεωρηθεί η αιτία των θηλωμάτων: όταν εισέρχεται στο σώμα, ο ιός εντοπίζεται στα κατώτερα στρώματα του επιθηλίου. Διεισδύει πιο εύκολα στους ευαίσθητους μαλακούς ιστούς όπως η γυναικεία μήτρα και ο κόλπος. Συνυπάρχει με τα κύτταρα ή παρεμβαίνει στο DNA και προκαλεί αλλαγές στο σώμα, οδηγώντας σε αυτές τις περιπτώσεις στην ανάπτυξη κακοήθων όγκων. Τα κονδυλώματα προκύπτουν απευθείας από τη δραστηριότητα του ιού σε ενδοκυτταρικό επίπεδο, την επιρροή του στο δέρμα από το εσωτερικό.

Τύποι HPV

Οι προκαρκινικές ασθένειες μπορούν να προκληθούν από ιούς ομάδων μεσαίου και υψηλού κινδύνου, οι ιοί των θηλωμάτων χαμηλού ογκογόνου είναι αβλαβείς, οι εκδηλώσεις τους - κονδυλώματα - δείχνουν αρνητικά αποτελέσματα βιοψίας και δεν βλάπτουν την υγεία. Οι τύποι των ιογενών λοιμώξεων διαφέρουν ως προς τον βαθμό ογκογόνου κινδύνου και οι λίστες επανεξετάζονται, συμπληρώνονται και αλλάζουν τακτικά. Τα πιο επικίνδυνα στελέχη για τις γυναίκες περιλαμβάνουν αυτήν τη στιγμή το 16ο και το 18ο. Βρίσκονται στο 90% των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

HPV με υψηλό ογκογόνο κίνδυνο

Ο HPV με υψηλό ογκογόνο κίνδυνο μπορεί να ανιχνευθεί κατά τη διάρκεια δοκιμών μετά την εξέταση των κονδυλωμάτων. Τέτοιοι ιοί σχεδόν πάντα συνοδεύονται από κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει μολυσματικά στελέχη όπως 16, 18, 31, 33, 39, 45, 50, 59, 61, 62, 64, 68, 70, 73. Μπορούν να προκαλέσουν εκφυλισμό στους ιστούς που εισβάλλουν, προκαλώντας έτσι καρκίνο και άλλες επικίνδυνες παθολογίες.

Πώς μεταδίδεται ο HPV;

Μεταξύ των μεθόδων μετάδοσης του HPV, η σεξουαλική μετάδοση είναι σαφώς η πρώτη και δεν απαιτείται διείσδυση. Αρκεί η άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων. Αυτό καθιστά τον ιό τη δεύτερη πιο κοινή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη μετά τον έρπητα και είναι ιδιαίτερα συχνός σε φτωχές χώρες με χαμηλή ποιότητα ζωής. Όλα τα σεξουαλικά ενεργά άτομα οποιουδήποτε φύλου και ηλικίας μπορούν να μολυνθούν από θηλώματα. Μπορεί να είναι παρόν από τη γέννηση και να εμφανίζεται μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές. Με ποιους άλλους τρόπους μεταδίδεται ο HPV;

• Άμεση σωματική επαφή. Ο ιός μπορεί να επιβιώσει σε δημόσιους χώρους για κάποιο χρονικό διάστημα μετά την επίσκεψη άρρωστων ατόμων. Είναι ιδιαίτερα ενεργό σε κατάλληλο υγρό περιβάλλον: λουτρό, πισίνα, γυμναστήριο, τουαλέτα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω εκδορών, κοψίματος ή άμεσης επαφής με τον βλεννογόνο.
• Μόλυνση μωρού κατά τη γέννηση. Μπορεί να εμφανιστούν τόσο πνευμονική βλατίτιδα όσο και ανωγεννητικά κονδυλώματα.

Περίοδος επώασης

Πολλοί άνθρωποι ζουν με τη νόσο για μεγάλο χρονικό διάστημα και αγνοούν την παρουσία της, ενώ είναι πιθανοί φορείς της νόσου όταν είναι σεξουαλικά ενεργοί. Η περίοδος επώασης του HPV είναι πολύ μεγάλη, γι' αυτό και η νόσος συχνά περνά απαρατήρητη. Διαρκεί από 5 μήνες έως αρκετά χρόνια, προχωρά λανθάνοντα, οι ιοί ενεργοποιούνται από διάφορους παράγοντες: μειωμένη ανοσία, ασθένειες, έντονο στρες, μετά από το οποίο πολλαπλασιάζονται και εκδηλώνονται εξωτερικά.

Διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται όταν ανιχνεύονται κονδυλώματα στο σώμα και χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι εξέτασης για τον προσδιορισμό του τύπου του ιού. Η επιλογή τους εξαρτάται από τη θέση των θηλωμάτων: οι ανογεννητικοί σχηματισμοί απαιτούν υποχρεωτική εξέταση του τραχήλου της μήτρας, τα πελματιαία θηλώματα και άλλα θηλώματα απαιτούν ιστολογική εξέταση και εξετάσεις αίματος. Ποιες διαγνωστικές μεθόδους μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γιατροί:

1. Κυτταρολογική εξέταση – ανάλυση επιχρισμάτων από τον τράχηλο και το κανάλι της μήτρας.
2. Η κολποσκόπηση είναι μια εξέταση για γυναίκες που χρησιμοποιούν οξικό οξύ: Μετά την εφαρμογή, παρατηρείται η επιφάνεια του βλεννογόνου.
3. Η βιοψία περιλαμβάνει τη λήψη δείγματος δέρματος για τον εντοπισμό καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται για άνδρες και γυναίκες με υψηλά ογκογόνο HPV.
4. Προσδιορισμός τύπου με χρήση PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης) – Εξετάζεται το DNA και τα νουκλεϊκά οξέα.
5. Ιστολογική εξέταση.
6. Το τεστ κολπικού προσυμπτωματικού ελέγχου είναι μια ακριβής μέθοδος για την ανίχνευση προκαρκινικών βλαβών και καρκίνων σε γυναίκες χωρίς ορατά συμπτώματα.

Ανάλυση

Πριν από τη διαδικασία, πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε οποιαδήποτε αντιιικά και αντιβακτηριακά φάρμακα. Τα τεστ HPV, που περιλαμβάνουν τη λήψη επιχρισμάτων από τον κόλπο και την ουρήθρα, πραγματοποιούνται σε εξειδικευμένες κλινικές και εργαστήρια. Οι εξετάσεις αντενδείκνυνται σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και τις πρώτες ημέρες μετά το τέλος τους. Οι άνδρες δεν πρέπει να ουρούν για δύο ώρες πριν από τη διαδικασία. Γιατροί, ουρολόγοι ή ογκολόγοι αποκρυπτογραφούν τα αποτελέσματα και μπορεί να πραγματοποιηθεί μια εξέταση για την ανίχνευση αντισωμάτων.

Θεραπεία του ιού των θηλωμάτων

Το βασικό ερώτημα που ανησυχεί τους ασθενείς είναι αν είναι δυνατή η πλήρης και για πάντα θεραπεία του HPV (θηλώματος). Δυστυχώς όχι. Στο 90% των περιπτώσεων, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιμετωπίζει μόνο του, αλλά δεν υπάρχουν αποτελεσματικές μέθοδοι για την απομάκρυνσή του από το σώμα. Η θεραπεία συνοψίζεται στην αφαίρεση κονδυλωμάτων, κονδυλωμάτων και πιθανών συνεπειών της νόσου - καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους, κατεστραμμένο επιθήλιο. Ορισμένα φάρμακα χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν το σώμα να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις και να επιταχύνει τη διαδικασία επιδιόρθωσης των ιστών.

Θεραπεία στις γυναίκες

Η μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων στις γυναίκες μπορεί να είναι προάγγελος επικίνδυνων ασθενειών. Επομένως, είναι απαραίτητο να επισκέπτεστε τακτικά έναν γυναικολόγο και, εάν είναι απαραίτητο, να πραγματοποιείτε προληπτικές εξετάσεις. Εάν εντοπιστούν κονδυλώματα στο σώμα, δεν χρειάζεται να τα αφαιρέσετε μόνοι σας, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες. Όταν πρόκειται για τη θεραπεία του ιού των θηλωμάτων στις γυναίκες, σημαίνει αφαίρεση του προσβεβλημένου ιστού και παρακολούθηση της ανάπτυξης και ανάπτυξης των κονδυλωμάτων. Η γενική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για λοίμωξη από υψηλά ογκογόνο HPV. Τρόποι για την εξάλειψη των θηλωμάτων:

• Λειτουργία;
• χημική καυτηρίαση?
• Αφαίρεση λέιζερ (διοξείδιο του άνθρακα, δέσμη νεοδυμίου).
• Καταστροφή της συγκέντρωσης των προσβεβλημένων κυττάρων με υγρό άζωτο.
• Ηλεκτροπηξία.

Η αφαίρεση κονδυλωμάτων και κονδυλωμάτων δεν σημαίνει θεραπεία: αυτό είναι μόνο ένα προσωρινό μέτρο που βοηθά στην πρόληψη του σχηματισμού κακοήθων κυττάρων και οι γυναίκες το χρειάζονται λόγω της μεγάλης πιθανότητας ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με HPV. Μετά την επέμβαση, είναι πιθανές υποτροπές ή επιπλοκές με τη μορφή βλάβης σε παρακείμενες περιοχές. Με έγκαιρη παρέμβαση, όχι μόνο μπορεί να αποφευχθεί ο καρκίνος, αλλά και χειρουργική επέμβαση στη μήτρα χωρίς να επηρεαστεί η αναπαραγωγή και η υγεία της γυναίκας.

Αντιμετώπιση του HPV σε γυναίκες με φαρμακευτική αγωγή

Η θεραπεία του ιού των θηλωμάτων με φάρμακα πραγματοποιείται μόνο αφού το φάρμακο έχει συνταγογραφηθεί από γιατρό, καθώς όλα τα φάρμακα εκτελούν μόνο βοηθητική λειτουργία και δεν αποτελούν το κύριο μέσο θεραπείας. Για τη θεραπεία του HPV στις γυναίκες, χρησιμοποιούνται αντιιικά δισκία και ανοσοτροποποιητικά φάρμακα. Πώς βοηθούν στην καταπολέμηση της νόσου:

• Αντιικό: δρα απευθείας σε «ξένα» κύτταρα του σώματος και αυξάνει την παραγωγή αντισωμάτων. μπορεί να επηρεάσει την αναπαραγωγή ή να έχει διεγερτική επίδραση στους φυσικούς ανοσοποιητικούς πόρους.
• Ανοσοτροποποιητικό: Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα έχουν την ικανότητα να προκαλούν μη ειδική αντίσταση - αντίσταση και αυξημένη προστασία του οργανισμού, αναγέννηση κατεστραμμένων ιστών. Υπάρχουν πολλές παρενέργειες, πρέπει να χρησιμοποιείται σε δόσεις.
• Πρωκτικά και κολπικά υπόθετα: βοηθούν στην απαλλαγή από κονδυλώματα και κονδυλώματα στην ανογεννητική περιοχή. Πριν από τη χρήση, πρέπει να περιποιηθείτε την περιοχή με ειδικό απολυμαντικό.

Θεραπεία των στελεχών 16, 18 σε γυναίκες με φαρμακευτική αγωγή

Εάν πάσχετε από ογκογόνο τύπο ιού, απαιτείται χειρουργική επέμβαση στον τράχηλο εάν έχουν σχηματιστεί κονδυλώματα και καθαρισμός ολόκληρου του κόλπου, καθώς κανένα φάρμακο δεν εξαλείφει τον ιό. Μπορούν μόνο να βοηθήσουν στην επιβράδυνση ή να σταματήσουν την εξάπλωση. Τα αντιιικά φάρμακα με ανοσοδιεγερτικά αποτελέσματα χρησιμοποιούνται για την γρήγορη επαναφορά του σώματος σε υγιή κατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση και για την πρόληψη υποτροπών. Κατά τη θεραπεία των στελεχών 16.18 σε γυναίκες, συνταγογραφούνται φάρμακα για τη μείωση των υπαρχόντων κονδυλωμάτων πριν από τη χειρουργική επέμβαση:

• ιντερφερόνες?
• Ιντερφερονογόνα.

Ενέσεις

Για την εξάλειψη των εξωτερικών σημείων, οι ενέσεις συνταγογραφούνται εάν τα θηλώματα δεν είναι ογκογόνα. Υπάρχει ένα φάρμακο που διατίθεται με τη μορφή αμπούλας για ένεση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για θεραπευτικούς όσο και για προφυλακτικούς σκοπούς. Δεν υπάρχουν παρενέργειες ή αντενδείξεις. Βοηθά στην απαλλαγή από τα κονδυλώματα χωρίς χειρουργική επέμβαση και παρατείνει σημαντικά την περίοδο ύφεσης.

Ενίσχυση της ανοσίας με τον HPV

Τι είναι ο HPV εκτός από θηλώματα, ογκολογία και δυσπλασία της μήτρας; Αυτό σημαίνει σοβαρά μειωμένη ανοσία, ευαισθησία σε όλες τις εποχικές λοιμώξεις και δύσκολη περίοδο ανάρρωσης. Η τεχνητή και φυσική ενίσχυση της ανοσίας είναι επίσης σημαντική για να δώσει στο σώμα δύναμη και την ικανότητα να καταπολεμά τις λοιμώξεις από μόνο του. Υπάρχουν ειδικά φάρμακα, φαρμακευτικά σκευάσματα και παραδοσιακές μέθοδοι για αυτό. Δείτε πώς μπορείτε να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας:

• Ένα σύμπλεγμα από χρήσιμες βιταμίνες και μικροστοιχεία.
• Φάρμακα: ανοσοτροποποιητές και αντιιικά.
• Ήπια φάρμακα: Ginseng, Echinacea.
• Το τζίντζερ, το λεμόνι, η εχινάκεια, το ραπανάκι, τα τριαντάφυλλα, τα καρύδια, το μέλι, τα εσπεριδοειδή είναι αναντικατάστατα προϊόντα για τη ζωτικότητα του οργανισμού.
• Τρώτε περισσότερα πράσινα λαχανικά, φρέσκα φρούτα και πίνετε πράσινο τσάι.
• Επισκεφθείτε την πισίνα, το λουτρό και πραγματοποιήστε θεραπείες νερού στο σπίτι (ντους αντίθεσης, λουτρά με βότανα).
• Προσαρμόστε τις συνήθειες ύπνου και διατροφής σας. Φάτε με το ρολόι και κοιμηθείτε όσο χρειαστεί.

Πρόληψη

Οι περισσότεροι τύποι του ιού είναι αβλαβείς, αλλά συνιστάται προσοχή γιατί ένας φορέας μιας λοίμωξης μπορεί να μολυνθεί με μια δεύτερη πιο εύκολα από έναν υγιή άνθρωπο. Η πρόληψη του HPV περιλαμβάνει μια σειρά από υποχρεωτικά μέτρα και διαδικασίες που πρέπει να πραγματοποιεί κάθε ενήλικας, ανεξάρτητα από το αν είναι σεξουαλικά ενεργός ή όχι. Ποιες προληπτικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν:

1. Εμβολιασμός. Αποτρέπει επικίνδυνες τάσεις ανάπτυξης του ιού, αλλά όχι μόλυνση από αυτόν. Μετά τον εμβολιασμό, οποιαδήποτε πιθανή μόλυνση πρέπει να περάσει γρήγορα και απαρατήρητη.
2. προφυλακτικά. Δεν εγγυώνται πλήρη προστασία επειδή τα σωματίδια είναι πολύ μικρά και μπορούν να διεισδύσουν στο υλικό, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις μειώνουν στο ελάχιστο τον κίνδυνο μετάδοσης μόλυνσης.
3. Έλεγχος της σεξουαλικής ζωής. Η συνεχής αλλαγή συντρόφου ενέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης.
4. Συμμόρφωση με τους κανονισμούς προσωπικής υγιεινής. Μην επιτρέπετε σε κανέναν, συμπεριλαμβανομένων των γνωστών σας, να χρησιμοποιεί την πετσέτα του σώματος ή τα εσώρουχά σας.
5. Τακτικές επισκέψεις στον γυναικολόγο, ουρολόγο και επιχρίσματα για εξετάσεις.